Portret van Cornelis Solingen

Via dit portret, afkomstig uit de chirurgijnskamer van de Waag, maken we kennis met Cornelis Solingen. Als één van de eerste chirurgijnen combineerde hij de praktijk met een academische opleiding. De leerweg van deze 'wetenschapper' geeft ons een goed inzicht in de veranderlijke praktijk van het beroep.

Chirurgijnen hadden qua aanzien en status weinig gemeen met academisch geschoolde doctoren. Hoewel de werkvelden elkaar leken te overlappen, zeker vanaf de zeventiende eeuw, bleef de chirurgijn zich vooral met praktische werkzaamheden bezighouden.

In de tweede helft van de zeventiende eeuw begint de Leidse universiteit ook de heelkunde geleidelijk in haar programma te verwerken. Daarnaast is in enkele teksten van chirurgijnen te lezen hoe zij zich beginnen te interesseren voor inwendige ziektes. Radicale ontwikkelingen, die uiteindelijk zouden leiden tot de opheffing van het chirurgijnsgilde. 

Solingen liet zich in verschillende publicaties uit over de armoedige toestand van de gebruikte 'chirurgicale werken'. Hiermee lijkt Cornelis van Solingen een verband te leggen tussen de praktijk en de wetenschap. Wanneer hij zich in 1675 laat inschrijven als student aan de Leidse Universiteit, lijkt hij te tekenen voor een onomkeerbare ontwikkeling. (ME)