Home /Geschiedenis /Stadsontwikkeling / Na de Tweede Wereldoorlog
Gemeente Leiden afbeelding
Eerste torenflat aan het Van Vollenhovenplein, foto RAL

Na de Tweede Wereldoorlog

De woningnood na de Tweede Wereldoorlog dwingt ook Leiden om sterk uit te breiden. Zo snel mogelijk na de oorlog wordt er begonnen met de uitbreidingen. Na 1960 worden grote aantallen woningen gebouwd in Leiden Zuidwest. In 1958 verrijst aan het Van Vollenhovenplein de eerste Leidse torenflat. Een stadsuitbreiding in 1966 maakt de bouw van de voorlopig laatste grote nieuwbouwwijken mogelijk. 

Moderne plannen voor de binnenstad

In de jaren zestig en zeventig worden verregaande plannen ontwikkeld voor de binnenstad. Sanering en cityvorming moeten de historische kern omtoveren in een moderne stad. Voor de aanleg van de cityring doet men een aantal grote doorbraken om het verkeer de stad binnen de laten. De historische structuur wordt op deze plekken echter vernield.

Gemeente Leiden afbeelding
Stadsvernieuwing aan de Oranjegracht, foto RAL
Protest

Het dempen van de grachten wordt na de oorlog voortgezet. De demping van de Lange Mare in 1953 gaat echter gepaard met een fel protest. In de jaren ‘80 stopt het dempen helemaal. De kort daarvoor gedempte Rijn en Schiekade wordt weer open gegraven.

Metamorfose

Vanaf de jaren zestig verdwijnt de industrie uit de binnenstad. De vervallen stad ondergaat in de laatste decennia van de twintigste eeuw een ingrijpende verandering. Een groot deel van de historische binnenstad wordt gerestaureerd en aangevuld met nieuwbouw. In 1981 krijgt Leiden binnen de singels de status van beschermd stadsgezicht. De Zuidelijk Schil volgt na aanwijzing in 2010 als tweede beschermd stadsgezicht in Leiden. Leiden zorgt er zo voor dat ook in de toekomst zorgvuldig wordt omgegaan met de historische stad, zoals die in de loop van de eeuwen is ontstaan.